فقط چهار روز زنده می ماندی

در ساعت چهار روز چهارم ماه چهارم سال شصت و هفت به دنيا می آيی و در ساعت چهار روز چهارم ماه چهارم سال هشتاد و پنج خبر فوت مادر بزرگت را می دهند و برای تو تنها يک خاطره ی بد از متولد شدن به جا می ماند.همين.

 

پی نوشت: می گويند هجده سالگی سن خاصی است.گويا همين طور است.دوست داشتم به مناسبت تولدم بنويسم ولی مناسبت مهمتری پيدا شد.

/ 25 نظر / 7 بازدید
نمایش نظرات قبلی
هدا

تا کی قراره آخرین پستت همین باشه؟... آپ کن پسر! هوم؟

بهونه

منهم منتظر پست جديدت هستم ... زندگی ! احمقانه است که بگيم همينه ! ولی همينه ديگه ... اگه اين نبود چی ميتونست باشه ؟

هديه

وبلاگت خيلی سوت و کور نشده؟ خيلی وقت نيست که نيستی؟ ......!

عليرضا

اول تسليت و بعد تبريک خرس تنبل به جای اين که انقدر بخوابی بنويس!

بهونه

از چيزی که بدم مياد انتظاره ... تو هنوز هم داری درس ميخونی ؟ خدا کنه که مشکل اصلی همين درس خوندن باشه .....

سارا

salam, khubi navid? shenakhti? aval tasliat migam va dovom darsadaye tupeto tu konkur tabrik migam! be webe ma ham ye sar bia,felan

سمیرا

اه نوید!!! خوب بنویس دیگه! لوس!

سارا

chera kolamun bere tu ham? mage faghat 2 nafar ke ham fekro ham aghidan mishinan bahs mikonan? unke dge manasho az dast mide!

سارا

bebin pesare khub to aval baraye man kalameye tohino tarif kon va dovom inke chera ensanhayio dar gozashte be khodet motealegh miduni ke az efshaye una be tohin bardasht mikoni?

بهونه

انتظار .... شمارش معکوس ! حداقل بگو تا کی ؟!